Deze week brengen we je een heel specifieke reis over de culturele en culinaire aspecten van ramen in Japan, en wat het typisch maakt.<\/p>\n
Als je aan Japans eten denkt, is de kans groot dat je aan ramen hebt gedacht. Iedereen kent dit favoriete noedelgerecht, dankzij de rijke soep en smakelijke handgemaakte noedels. Interessant is echter dat ramen niet altijd het Japanse hoofdbestanddeel waren dat het tegenwoordig is.<\/p>\n
De ramen zijn van Chinese oorsprong<\/strong>. De naam werd oorspronkelijk gebruikt voor twee andere gerechten, namelijk Ch\u016bka soba en Shina soba. Beide vertalen naar "Chinese noedels", maar met verschillende connotaties. Japan nam de term pas aan het einde van de 19e eeuw over, toen het land een industri\u00eble revolutie doormaakte. Omdat arbeiders (destijds ook wel 'salarismannen' genoemd) nauwelijks tijd hadden om hun eigen maaltijden te bereiden voordat ze naar hun werk gingen, aten ze in ramenrestaurants.<\/p>\n In de loop der jaren heeft Japan verschillende soorten ramen uitgevonden, het enige significante verschil is de bouillon, die varieert van shio (gezouten) tot tonkotsu (varkensbouillon). Noedels daarentegen worden nog steeds gemaakt van kansui, een soort lokaal alkalisch water, wat het geheim is van hun stevige textuur en gele kleur.<\/p>\n Het kan gezegd worden dat Japan geen tekort heeft aan ramenrestaurants. Onlangs zijn restaurants uitgegroeid tot multinationale ketens, waarvan Ichiran Ramen een van de meest opvallende is. In het hele land is het rode, zwarte en groene logo direct herkenbaar. Buiten is het nog moeilijker te missen, omdat het meestal gepaard gaat met lange rijen die zich over hele trottoirs uitstrekken. Andere populaire restaurants die naam hebben gemaakt, zijn de met een Michelin-ster bekroonde Tsuta, de unieke Fu-unji met zijn jusachtige saus en de populaire Kikanbo. Ondanks de vele variaties en moderne toetsjes qua smaak hebben deze ramen toch \u00e9\u00e9n gemene deler: alles draait om de maaltijd.<\/p>\n In ramenrestaurants zie je bijna nooit een flitsend decor, neonreclames of flitsende meubels. De meeste restaurants zijn vrij eenvoudig: een paar stoelen, een open keuken waar je kunt zitten en kijken hoe je eten wordt bereid, en over het algemeen monochrome muren. Het contrast is groot met de meeste moderne horeca, waarvan de interieurs erom smeken om op Instagram te worden geplaatst.<\/p>\n In Japan is de maaltijd de gastronomische ervaring op zich, en het is een zeer goede ervaring. Misschien komt dit door hun voorliefde voor de kunst van het koken en hun zorg voor het perfectioneren van elk ingredi\u00ebnt. Hoe dan ook, het is een strategie die werkt en veel mensen blijft trekken. Zelfs online hebben lokale ramenrestaurants niet de behoefte om te veel lawaai te maken. Je hoeft alleen maar naar de Ichiran Japan-pagina te kijken om te zien dat er geen invloedrijke beroemdheden of uitgebreide marketingcampagnes zijn, alleen ramen, punt uit.<\/p>\n De Japanse cultuur is erg gehecht aan minimalisme, zoals bewezen door de buitengewone Marie Kondo, specialist in opruimen. Maar zelfs voordat zijn populaire boek Netflix-show viraal ging, hadden de Japanners jarenlang minimalisme beoefend. Als je je ooit hebt afgevraagd waarom Zen-tuinen zo'n gevoel van rust oproepen, is dat omdat ze zijn ontworpen met de bedoeling om afleiding te elimineren en ruimte te laten voor contemplatie en reflectie. Ongetwijfeld is dezelfde benadering toegepast op restaurants, hoewel het enige waar u aan denkt, is hoe uitstekend uw gerecht is.<\/p>\n Een ander belangrijk aspect van ramenrestaurants (en Japanse restaurants in het algemeen) is dat ze zich voornamelijk richten op individuele diners en kleine groepen. Het is anders dan in andere culturen, waar eten een ongelooflijk sociale ervaring is. Dit komt omdat ramenrestaurants altijd gericht zijn geweest op Japanse werknemers, bekend om hun snelle, werkgerichte levensstijl, en daarom meestal geen tijd hebben om te gaan zitten en te genieten van een maaltijd met vrienden. Restaurants zijn tegenwoordig nog steeds ontworpen met privacy en comfort in het achterhoofd, daarom zult u merken dat ze meestal priv\u00e9cabines en scheidingswanden tussen diners hebben, zodat u in alle rust van uw noedels kunt genieten.<\/p>\n Het zijn niet alleen ramen in Japan. Ramen heeft zeker harten (en magen) over de hele wereld veroverd, maar het wordt nu op verschillende manieren uitgedrukt. In New York vind je bijvoorbeeld restaurants zoals Tonchin, waar modern en traditioneel design samenkomen. Terwijl ze donkere en minimalistische interieurs behouden, blazen chique geometrische patronen en subtiele roze tinten de ruimte nieuw leven in.<\/p>\n In andere delen van Azi\u00eb proberen sommige restaurants de authentieke ramen-ervaring na te bootsen. De Mendokoro Ramenba uit de Filippijnen is een zeer populaire keuze, die veel traditionele aspecten van ramenrestaurants overneemt, van het zeer beperkte aantal zitplaatsen tot de bescheidenheid van het menu met slechts drie verschillende keuzes. Net als in Japan is het vinden van de juiste smaken de beste manier om ramen internationaal op de markt te brengen. En vaker wel dan niet, worden ze ook gerund door Japanse ramenchefs, in plaats van bedrijven die geld willen verdienen aan deze melkachtige kom.<\/p>\nRamen in Japan<\/h2>\n
Een plechtige ervaring van eten?<\/h2>\n
Japan en minimalisme<\/h2>\n
Een tafel voor \u00e9\u00e9n persoon<\/h2>\n
Ramen in de wereld<\/h2>\n
Laatste gedachten<\/h2>\n